Open moet het zijn!

door | apr 25, 2016 | Artikel | 0 Reacties

Wie heden ten dage gebruik wil maken van veelal via het Internet geleverde ICT diensten is al snel aangewezen op glasvezel om zo over de benodigde bandbreedte te beschikken. Bedrijven en organisaties kunnen dan kiezen voor het afnemen van een commerciële glasvezeldienst van een telecom provider (carrier) of een gezamenlijke aanpak van de aanleg en het beheer van een privaat glasvezelnetwerk . Er zijn vele argumenten die invloed hebben op het maken van deze keuze, maar in deze korte blog wil ik met name focussen op het aspect “open”.

In het IT- en telecomwereldje zijn we goed in het verzinnen en gebruiken van buzzwords. Veelal struikelen partijen over elkaar heen om daarmee “the latest and greatest” aan te duiden, en wordt een wellicht aanvankelijk strakke definitie volledig weggevaagd door marketinglawaai. Ineens is alles “cloud”, en ineens is alles “open”. Naar mijn mening draagt dat niet bij aan het keuzeproces van klanten, en is transparantie en concreetheid vereist. Laten we daarom inzoomen op dat “open” aspect.

Indien een bedrijf gebruik wil maken van ICT diensten van derde partijen is keuzevrijheid vaak een grote wens c.q. noodzaak. De wereld wordt een dorp, en via het Internet kan gebruik gemaakt worden van ICT diensten van over de gehele wereldbol. Het enige wat daar voor nodig is, additioneel aan een kale breedbandverbinding zoals glasvezel, is de dienst “Internet access”. Maar hier begint het spel.

(Inter)nationaal opererende telecom providers zoals KPN willen uw glasvezel-verbinding leveren, maar als u vervolgens “Internet access” wilt hebben, dan bent u verplicht om die dienst bij KPN af te nemen! Niks vrije keuze, maar gewoon gedwongen koppelverkoop, met alle risico’s van dien t.a.v. prijsstelling en kwaliteit van de geleverde dienst. Als daarentegen de keuze gemaakt wordt voor een open glasvezelnetwerk/dienst, heeft het bedrijf “bovenop” de glasvezellaag de vrije keuze van welke dienstenleverancier zij de Internet access wil afnemen.

Bovenstaande beschrijft de situatie wanneer er gebruik gemaakt wordt van het openbare Internet. Als een bedrijf dat niet wil, en gebruik wil maken van een via een Virtual Private Netwerk (VPN) verbinding aan haar geleverde dienst, wordt de situatie mogelijk nog neteliger. Want een carrier wil wellicht nog wel de VPN verbinding leveren, tegen meerkosten uiteraard, maar heeft een monopoliepositie met betrekking tot het op haar netwerk toestaan van derde partijen. Een aanbieder van bijvoorbeeld een boekhoudapplicatie kan dus niet zomaar via een VPN naar zijn klant communiceren over een carrier netwerk. Daarvoor moet men vaak diep de buidel tasten of worden technische drempels opgeworpen om de door de carrier gevoerde “eigen-diensten-eerst” strategie te laten slagen. Dit is de grootste reden dat de over-the-top (OTT) diensten (benaderbaar via internet met alleen een username en password) afgelopen decennium zo populair zijn geworden. (Voorbeelden: Netflix, HBO, Skype, WhatsApp, etc.) Dan is er geen VPN nodig, en volstaat “Internet access”. Maar als een VPN gewenst dan wel benodigd is, dan ben je gebonden aan het beleid van de carrier. Je kunt stampen met je voeten, en bij afloop van het contract van de carrier op zoek gaan naar een alternatieve glasvezeldienst, maar voorlopig zit je klem. Je staat als ondernemer met je rug tegen de muur.

Het kan ook anders.

Je kunt als bedrijf in zee gaan met een leverancier van open glasvezel, bijvoorbeeld op basis van een coöperatief model. Hierbij wordt het glasvezelnetwerk ineens aangelegd voor het gehele bedrijventerrein, en staan de prijzen vast op basis van een volledig transparant prijsmodel . Daarnaast committeert zo’n leverancier zich aan de openheid van het netwerk: de dienstverlening gaat niet verder van de glasvezelverbinding, de ondernemer heeft volledige keuzevrijheid voor alle diensten daar bovenop , en de VLAN verbinding (zeg maar: een afgescheiden stukje van het totale glasvezelsignaal) voor een VPN dienst wordt gratis ter beschikking gesteld. Er is geen enkele belemmering voor de eerder genoemde aanbieder van een boekhoudapplicatie om zijn diensten aan de klant(en) te leveren. Er zijn ook geen verborgen kosten die in geval van de carrier toch indirect verdisconteerd wordt in de prijs voor de dienstverlening die de eindklant uiteindelijk betaalt. Iedere schoenmaker blijft bij zijn leest, en het bedrijf c.q. de organisatie stelt het pakket samen zoals zij dat wil.

Het is mijn stellige overtuiging dat dit soort écht open, en betaalbare, glasvezeldiensten borg staan voor maximale transparantie en innovatie, en daarmee een flinke steen bijdragen aan de toekomst van de BV Nederland. FiberRevolution (www.fiberrevolution.nl) is een aanbieder van open glasvezelnetwerken, op basis van het eerder genoemde coöperatieve model. Het is daarom ook dat ik met plezier deel uitmaak van de Raad van Advies van dit jonge bedrijf.

De helaas overleden The Lau, zanger van The Scene, zong het al: “open, open, open moet het zijn” (https://www.youtube.com/watch?v=nSWNrJtwNW0)